Αρθρίτιδα ή οστεοαρθρίτιδα: ποια είναι η διαφορά και γιατί μετράει για τη θεραπεία

Με απλά λόγια, η φλεγμονώδης αρθρίτιδα ξεκινά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ή κάποια άλλη αιτία φλεγμονής επιτίθεται στην άρθρωση. Η οστεοαρθρίτιδα ξεκινά με την αργή φθορά των ίδιων των ιστών της άρθρωσης, που δεν καταφέρνουν να επουλωθούν. Οι δύο καταστάσεις μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται και η φλεγμονή παίζει ρόλο και στην οστεοαρθρίτιδα, όμως το σημείο εκκίνησης και η πορεία διαφέρουν.

Γιατί μετράει η διαφορά; Επειδή οι σωστές εξετάσεις, ο σωστός ειδικός και το σωστό θεραπευτικό πλάνο εξαρτώνται από το ποια πάθηση έχετε. Ένα πλάνο κατάλληλο για φθαρμένο χόνδρο σε ένα γόνατο μπορεί να είναι λάθος πρώτο βήμα σε ένα αυτοάνοσο νόσημα που προσβάλλει πολλές αρθρώσεις ταυτόχρονα.

Στη φλεγμονώδη αρθρίτιδα

Σε παθήσεις όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το ανοσοποιητικό σύστημα στρέφεται κατά λάθος εναντίον της μεμβράνης της άρθρωσης. Ο αρθρικός υμένας παχαίνει και φλεγμαίνει, παράγει επιπλέον υγρό και, χωρίς θεραπεία, μπορεί να βλάψει τον χόνδρο και το οστό. Άλλοι τύποι φλεγμονώδους αρθρίτιδας είναι η ψωριασική αρθρίτιδα, η ουρική αρθρίτιδα, κατά την οποία σχηματίζονται κρύσταλλοι στην άρθρωση, καθώς και η αντιδραστική ή η λοιμώδης αρθρίτιδα.

Στην οστεοαρθρίτιδα

Στην οστεοαρθρίτιδα ο χόνδρος γίνεται τραχύς και λεπτότερος. Ο οργανισμός προσπαθεί να επιδιορθώσει την άρθρωση και στα άκρα της μπορεί να εμφανιστούν οστικές αποφύσεις που ονομάζονται οστεόφυτα. Η μεμβράνη μπορεί να φλεγμαίνει ελαφρά και η κίνηση να χάνει την ομαλότητά της. Οι αλλαγές αυτές συνήθως εξελίσσονται αργά, μέσα σε χρόνια.

• Η οστεοαρθρίτιδα γίνεται συχνότερη με την ηλικία, συνήθως από τα μέσα της δεκαετίας των 40 και μετά. Το υπερβολικό βάρος, προηγούμενοι τραυματισμοί ή επεμβάσεις στην άρθρωση, η υπερφόρτωσή της στη δουλειά ή στον αθλητισμό και το οικογενειακό ιστορικό αυξάνουν τον κίνδυνο. Είναι συχνότερη στις γυναίκες.
• Η ρευματοειδής αρθρίτιδα και αρκετοί άλλοι φλεγμονώδεις τύποι μπορούν να ξεκινήσουν σε οποιαδήποτε ενήλικη ηλικία, συχνά μεταξύ 30 και 50 ετών. Οι γυναίκες προσβάλλονται συχνότερα από τους άνδρες. Το κάπνισμα και το οικογενειακό ιστορικό αυξάνουν τον κίνδυνο.
• Η ουρική αρθρίτιδα είναι συχνότερη στους άνδρες και συνδέεται με υψηλά επίπεδα ουρικού οξέος στο αίμα.

Το ότι έχετε έναν παράγοντα κινδύνου δεν σημαίνει ότι θα εμφανίσετε την πάθηση. Απλώς βοηθά τον γιατρό να κρίνει ποια εξήγηση είναι πιθανότερη.

Αν μια άρθρωση γίνει ξαφνικά καυτή, πολύ πρησμένη και επώδυνη ή έχετε πυρετό, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια. Μπορεί να είναι σημάδι λοίμωξης ή ουρικής αρθρίτιδας που χρειάζεται επείγουσα φροντίδα.

• Αιματολογικές εξετάσεις. Οι δείκτες φλεγμονής (όπως η ΤΚΕ και η CRP) είναι συχνά αυξημένοι στη φλεγμονώδη αρθρίτιδα. Ο ρευματοειδής παράγοντας και τα αντισώματα anti-CCP βοηθούν στην επιβεβαίωση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ενώ τα επίπεδα ουρικού οξέος βοηθούν στην εκτίμηση της ουρικής αρθρίτιδας. Στην οστεοαρθρίτιδα οι αιματολογικές εξετάσεις είναι συνήθως φυσιολογικές και χρησιμεύουν κυρίως για να αποκλειστούν άλλες αιτίες.
• Ακτινογραφίες. Στην οστεοαρθρίτιδα μπορεί να δείξουν στένωση του μεσάρθριου διαστήματος και οστεόφυτα. Στη φλεγμονώδη αρθρίτιδα οι πρώιμες ακτινογραφίες μπορεί να φαίνονται φυσιολογικές.
• Υπέρηχος και μαγνητική τομογραφία. Δείχνουν τη μεμβράνη της άρθρωσης, το υγρό, τον χόνδρο και τους μαλακούς ιστούς και βοηθούν να εντοπιστεί νωρίς η φλεγμονή.
• Ανάλυση αρθρικού υγρού. Μερικές φορές λαμβάνεται μικρό δείγμα υγρού για αναζήτηση κρυστάλλων ή λοίμωξης.

Αν έχετε ήδη απεικονίσεις και αποτελέσματα εξετάσεων, κρατήστε τα. Ένας γιατρός που εξετάζει την περίπτωσή σας εξ αποστάσεως μπορεί συχνά να κρίνει από αυτά ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα.

Φλεγμονώδης αρθρίτιδα

Τα συστηματικά φλεγμονώδη νοσήματα, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, τα παρακολουθεί ρευματολόγος. Η θεραπεία συνήθως περιλαμβάνει τροποποιητικά της νόσου φάρμακα που ηρεμούν την ανοσολογική απάντηση, τα οποία επιλέγει και παρακολουθεί ο ειδικός. Στόχος είναι ο έγκαιρος έλεγχος της νόσου και η προστασία των αρθρώσεων από μόνιμη βλάβη. Οι τοπικές θεραπείες στην άρθρωση μπορούν να υποστηρίξουν αυτή τη φροντίδα, αλλά δεν την αντικαθιστούν.

Οστεοαρθρίτιδα

Η αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας συνήθως ξεκινά με ασκήσεις και φυσικοθεραπεία, έλεγχο του βάρους, ανακούφιση από τον πόνο με οδηγίες γιατρού και υποστήριξη της άρθρωσης όπου χρειάζεται. Όταν η άρθρωση έχει υποστεί σοβαρή βλάβη και η καθημερινότητα περιορίζεται, μπορεί να συζητηθεί αρθροπλαστική. Αυτές είναι γενικές επιλογές· ο σωστός συνδυασμός επιλέγεται με τον γιατρό σας μετά από αξιολόγηση.

PRP και SVF

Το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP) και το στρωματικό αγγειακό κλάσμα (SVF) είναι ενέσιμες θεραπείες που παρασκευάζονται από το δικό σας αίμα και λιπώδη ιστό. Χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου και να υποστηρίξουν τους ιστούς μέσα στην άρθρωση. Στην οστεοαρθρίτιδα εξετάζονται ως επιλογή για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και την αναβολή πιο επεμβατικών βημάτων. Στη φλεγμονώδη αρθρίτιδα μπορούν να αποτελέσουν μέρος του συνολικού πλάνου αφού υποχωρήσει η οξεία έξαρση, μαζί με τη θεραπεία που έχει ορίσει ο ρευματολόγος σας. Δεν γίνονται κατά τη διάρκεια ενεργής λοίμωξης της άρθρωσης. Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο και καμία θεραπεία δεν μπορεί να υποσχεθεί συγκεκριμένη έκβαση. Πώς γίνεται η διαδικασία μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα μας για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.

Η πρώτη συμβουλευτική επίσκεψη είναι δωρεάν και μπορεί να γίνει διαδικτυακά. Στείλτε ακτινογραφίες, μαγνητική ή υπέρηχο και πρόσφατες αιματολογικές εξετάσεις και περιγράψτε τα συμπτώματά σας. Ο γιατρός τα εξετάζει, επιβεβαιώνει αν το PRP ή το SVF ταιριάζει στον τύπο αρθρίτιδάς σας και αναφέρει το κόστος, το οποίο στη συνέχεια καθορίζεται στη σύμβαση. Ένας προσωπικός συντονιστής είναι δίπλα σας από το πρώτο μήνυμα μέχρι το τέλος της παρακολούθησης, και φωτογραφίες, εξετάσεις και ερωτήσεις μπορείτε να στέλνετε μέσω Telegram. Περισσότερες λεπτομέρειες θα βρείτε στη σελίδα για τη θεραπεία της αρθρίτιδας.