Osteotomia w rynoplastyce: kiedy kości nosa wymagają przebudowy

Nie jest to przypadkowe „złamanie”. Linie cięcia są zaplanowane wcześniej, kości przesuwa się o milimetry, a potem utrzymuje je szyna, dopóki się nie zrosną. Osteotomia jest jednym z etapów rynoplastyki, a nie osobną operacją.

Jej główne cele to:

• zwężenie szerokiego kostnego grzbietu nosa;
• zamknięcie „otwartego dachu”, który powstaje po usunięciu dużego garbu;
• wyprostowanie kostnej części przesuniętej w bok, na przykład po urazie;
• sprawienie, by kostna i chrzęstna część nosa tworzyły jedną gładką linię.

Obowiązują ogólne przeciwwskazania do rynoplastyki: wiek poniżej 18 lat, choroby zakaźne, nowotwór, niewyrównane choroby przewlekłe, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia psychiczne oraz uszkodzenia lub stan zapalny skóry w okolicy zabiegu. Chirurdzy są też ostrożniejsi z osteotomią, gdy kości nosa są bardzo krótkie lub cienkie, bo trudniej je kontrolować, oraz u osób z wielokrotnymi złamaniami nosa w przeszłości.

• Osteotomia pośrednia. Dodatkowa linia po jednej lub obu stronach, przy zakrzywionym lub bardzo szerokim sklepieniu kostnym.
• Osteotomia poprzeczna (u nasady). Krótkie cięcie w górnej części kości nosowych, uzupełniające cięcie boczne.

Cięcia można wykonać od wewnątrz nosa albo przez bardzo małe nakłucia skóry z boku nosa, które goją się niemal niewidocznie. Narzędzia są różne: cienkie dłuta (osteotomy), piłki lub urządzenia ultradźwiękowe (piezo). Wybór zależy od anatomii i doświadczenia chirurga i omawia się go podczas konsultacji.

• osteotomia w celu zwężenia lub wyprostowania kości i zamknięcia otwartego dachu;
• modelowanie czubka nosa na chrząstkach;
• zamknięcie nacięć i utrwalenie efektu zewnętrzną szyną.

Przed operacją wykonuje się badania: morfologię, biochemię, układ krzepnięcia, testy w kierunku zakażeń, RTG klatki piersiowej i zatok. Tydzień wcześniej rzuca się palenie i alkohol oraz, w porozumieniu z lekarzem, odstawia leki wpływające na krzepnięcie. Ostatni posiłek i napój przyjmuje się co najmniej 6 godzin przed operacją.

• 10–14 dni: większość siniaków znika i wiele osób wraca do pracy biurowej.
• Około 6 tygodni: kości nosa są stabilne; do tego czasu nos trzeba chronić przed uderzeniami i uciskiem, także ciężkich okularów.
• 12–18 miesięcy: ostateczny kształt ocenia się, gdy ustąpi resztkowy obrzęk czubka.

Ból po osteotomii jest zwykle umiarkowany i łagodzi się go lekami przeciwbólowymi przepisanymi przez lekarza. Największy dyskomfort w pierwszych dniach dają obrzęk i zatkany nos. Sportu, sauny i pochylania się unika się przez kilka tygodni, zgodnie z zaleceniami chirurga.

Czy rynoplastyka ultradźwiękowa (piezo) jest dla ciebie odpowiednia i czy wykonuje się ją w klinice, wyjaśnia się na bezpłatnej konsultacji; wspominamy o niej tu jako o informacji ogólnej. Operację wykonuje się w znieczuleniu ogólnym z jednodniowym pobytem w szpitalu.

Pierwsza konsultacja jest bezpłatna i może odbyć się online. Prześlij zdjęcia nosa z przodu, z boku i od dołu, a chirurg oceni kości i chrząstki, przygotuje plan z prognozą 3D i poda koszt, który zostanie zapisany w umowie. Kontrole zaplanowane są po 7 dniach, 3 i 6 miesiącach, a przez rok konsultacje u Twojego chirurga są bezpłatne. Osobisty koordynator towarzyszy Ci od pierwszej wiadomości do końca rekonwalescencji, a zdjęcia i pytania można wysyłać przez Telegram. Więcej informacji na stronie o rynoplastyce.