Terapia komórkowa SVF stawów: jak działa i dla kogo jest odpowiednia

W leczeniu stawów frakcję łączy się z osoczem bogatopłytkowym z Twojej krwi i podaje do bolącego stawu. Celem nie jest zbudowanie nowego stawu. Chodzi o zmniejszenie bólu i stanu zapalnego, poprawę środowiska wewnątrz stawu i wsparcie tkanek, które jeszcze pozostały, tak aby łatwiej było Ci się poruszać.

• Co może dać: złagodzić ból, zmniejszyć obrzęk i sztywność, ułatwić chodzenie i ćwiczenia.
• Czego nie zrobi: nie cofnie zaawansowanego zużycia, nie wyprostuje zdeformowanego stawu ani nie odbuduje całkowicie utraconej chrząstki.

Próbkę pobiera się zwykle z brzucha lub wewnętrznej strony uda przez niewielkie nakłucie w znieczuleniu miejscowym. Zbiera się około 30 ml tkanki i nie trzeba zakładać szwów. Następnie próbkę wiruje się w wirówce, która rozdziela ją na warstwy, dzięki czemu można wyizolować frakcję komórkową i połączyć ją z Twoim osoczem.

Cały proces, od pobrania tłuszczu do iniekcji, odbywa się tego samego dnia. Komórki nie są hodowane ani modyfikowane w laboratorium.

Schorzenia, przy których można ją rozważyć, to m.in. choroba zwyrodnieniowa kolana (gonartroza) i biodra (koksartroza), uszkodzenia łąkotki, martwica jałowa, zapalne choroby stawów oraz rehabilitacja po urazach lub operacjach. O tym, czy metoda jest dla Ciebie odpowiednia, decyduje lekarz po badaniu.

• Stadium wczesne: ból po obciążeniu, poranna sztywność, prawidłowa lub lekko zwężona szpara stawowa. Tu szansa na trwały efekt jest największa.
• Stadium umiarkowane: częstszy ból, trzeszczenie i widoczne na zdjęciu RTG zwężenie. Na tym etapie często wybiera się SVF w połączeniu z PRP.
• Stadium zaawansowane: szpara stawowa prawie zanikła. Iniekcje mogą na jakiś czas złagodzić objawy, ale lekarz uczciwie powie Ci, jeśli bardziej realną opcją jest endoprotezoplastyka.

Wiele osób odkłada leczenie, dopóki ból nie zacznie ograniczać codziennego życia. Jeśli kolano lub biodro zaczęło regularnie boleć, warto wcześnie pokazać badania lekarzowi, dopóki możliwości jest więcej.

4. Przygotowanie. Próbkę wiruje się w wirówce, a frakcję komórkową izoluje i łączy z osoczem.
5. Iniekcja. Materiał podaje się do stawu pod kontrolą USG, co pomaga precyzyjnie trafić w miejsce.
6. Kontrola. Bez kul i bez pobytu w szpitalu. Wizyty kontrolne planuje się zwykle po około miesiącu, trzech i sześciu miesiącach.

Większość osób wraca do domu tego samego dnia i w ciągu dnia lub dwóch wraca do zwykłej aktywności. Miejsca nakłuć zabezpiecza się małymi opatrunkami. W pierwszym tygodniu staw może boleć nieco bardziej, co jest spodziewaną reakcją. Ból zwykle słabnie w pierwszym miesiącu, ruchomość poprawia się w ciągu około trzech miesięcy, a pełny efekt rozwija się w ciągu mniej więcej sześciu miesięcy. Lekarz udziela indywidualnych wskazówek dotyczących ćwiczeń i obciążenia w pierwszych tygodniach.

Nie ma uniwersalnego zwycięzcy. Wybór zależy od stadium choroby, stawu, poziomu aktywności i Twoich celów. Więcej o obu metodach przeczytasz na naszej stronie o leczeniu stawów.

• zaostrzenie poważnej choroby przewlekłej albo poważna choroba serca, nerek lub wątroby.

Gorączka, przeziębienie lub grypa oraz stan zapalny skóry nad stawem to przejściowe powody, by odłożyć zabieg.

Ważna jest też uczciwość wobec danych naukowych. Przeglądy systematyczne dotyczące SVF w gonartrozie opisują u wielu pacjentów poprawę w zakresie bólu i funkcji przy dobrym profilu bezpieczeństwa, ale badania różnią się metodyką i wielkością, a danych długoterminowych wciąż jest niewiele. Czas utrzymywania się efektu zależy od stadium, masy ciała, aktywności i innych czynników, więc nikt nie może obiecać określonego wyniku. Kontrola masy ciała i regularny ruch pozostają częścią każdego planu leczenia stawów.

Cena zależy od stawu, stadium i metody, dlatego podaje się ją po tej ocenie i zapisuje w umowie. Osobisty koordynator towarzyszy Ci od pierwszej wiadomości do końca rekonwalescencji, a badania i pytania możesz wysyłać przez Telegram. Więcej informacji znajdziesz na naszej stronie o leczeniu stawów.