Meme büyütmenin ve modern implantların kısa tarihi

• Ergenlikten sonra küçük kalan veya eşit olmayan şekilde gelişen göğüsler.
• Hamilelik, emzirme veya kilo kaybından sonra hacim ve şekil kaybı.
• İki göğüs arasında belirgin asimetri.
• Erken dönem tıbbi araştırmaların büyük bölümünü yönlendiren, meme kanseri ameliyatı sonrası rekonstrüksiyon.

Uzun süre bu istekler, tıbbın güvenle sunabileceklerinin çok önündeydi. Bu ameliyatın tarihinin büyük bölümü, vücudun iyi tolere ettiği ve uzun yıllar şeklini koruyan bir malzeme arayışıdır.

• Hastanın kendi yağının aktarılması: belgelenmiş ilk denemelerden biri vücudun başka bir bölgesinden alınan yağı kullandı. Fikir iyiydi, ancak modern teknikler olmadan yağın büyük kısmı canlı kalmadı.
• Yabancı maddelerin enjeksiyonu: 20. yüzyılın başlarında parafin gibi çeşitli maddeler doğrudan memeye enjekte edildi. Sert yumrulara, iltihaba ve ciddi komplikasyonlara yol açtılar.
• Katı malzemeler: 20. yüzyılın ilk yarısında cam bilyeler, süngerler ve çeşitli plastikler denendi. Vücut bunlara sertleşme, enfeksiyon ve şekil bozukluğuyla tepki verdi.
• Sıvı silikon enjeksiyonu: yüzyılın ortalarında bazı ülkelerde memeye serbest sıvı silikon enjekte edildi; bu da yumrulara, malzemenin yer değiştirmesine ve kalıcı hasara yol açtı.

Bu başarısızlıklar önemli bir ders bıraktı: memeye yerleştirilen şey bir kılıf içinde, sabit ve dokular tarafından iyi tolere edilen bir yapıda olmalıdır.

Kısa süre sonra fizyolojik tuzlu su, yani steril tuz çözeltisiyle dolu implantlar ortaya çıktı. Bunlar ameliyat sırasında doldurulur ve kılıf yırtılırsa vücut çözeltiyi kolayca emer. Ancak dokunuşta genellikle daha sert olurlar ve daha kolay görünür dalgalanmalar oluştururlar.

• Daha güçlü kılıflar: çok katmanlı kılıflar jel sızıntısını ve yırtılma oranını azalttı.
• Kohezif jel: modern jel yumuşak bir katı gibi bir arada durur, bu yüzden kılıf yırtılırsa genellikle yerinde kalır.
• Yeni şekiller: yuvarlak implantların yanı sıra memenin doğal eğimini taklit eden anatomik, damla şeklinde implantlar geliştirildi.
• Farklı yüzeyler: her birinin kendine özgü avantajları ve özellikleri olan pürüzsüz ve dokulu kılıflar ortaya çıktı.

Güvenlik de yoğun bir kamuoyu tartışmasının konusu oldu. 1990'ların başında Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yetkililer, güvenlikleri incelenirken silikon jel implantların kullanımını kısıtladı ve 2000'lerin ortasında büyük çalışmaların ardından yeniden tam olarak onayladı. Son yıllarda, özellikle bazı dokulu implantlarla ilişkili nadir bir lenfoma türü tanımlandı ve bazı dokulu modeller piyasadan çekildi. Bu gelişmeler daha sıkı kurallara, hastaların daha iyi bilgilendirilmesine ve uzun süreli kayıt sistemlerine yol açtı.

• Malzeme: silikon jel implantlar en doğal görünüm ve hissi verir; tuzlu su implantları daha az kullanılır.
• Şekil: yuvarlak implantlar memenin üst kısmına dolgunluk katarken, anatomik damla şeklindeki implantlar daha kademeli bir eğim verir.
• Yüzey: pürüzsüz veya dokulu; seçim implantın türüne ve cerrahın yaklaşımına bağlıdır.
• Boyut ve profil: göğüs kafesinin genişliğine, mevcut dokuya ve istenen sonuca göre seçilir.

Modern implantlar da ömür boyu dayanmaz. Bir noktada değiştirilmeleri veya çıkarılmaları gerekebilir ve düzenli kontroller önemini korur. Olası komplikasyonlar arasında kapsüler kontraktür, yırtılma ve zamanla şekil değişiklikleri bulunur.

Ameliyat yatışlı olarak yapılır ve kompresyon giysisi 1–1,5 ay giyilir. Pansumanlar, kontroller ve plastik cerrahınızın takibi ameliyattan sonra tam bir yıl boyunca sürer. İlk görüşme ücretsizdir ve çevrim içi yapılabilir: fotoğraflarınızı gönderin ve istediğiniz sonucu anlatın. Doktor fiyatı değerlendirmeden sonra bildirir ve fiyat ardından sözleşmede sabitlenir. Kişisel bir koordinatör ilk mesajdan iyileşmenin sonuna kadar size eşlik eder. Daha fazla bilgi için meme cerrahisi sayfasına bakın.