Methoden van haartransplantatie uitgelegd: van verouderde technieken tot moderne FUE en DHI

Waarom de methoden van haartransplantatie zijn veranderd

Haar groeit in cycli, en tussen de 10 en 100 haren per dag verliezen is normaal. Hormonen, erfelijkheid, ziekte en andere factoren kunnen die cyclus verstoren, waardoor haar langzamer groeit, sneller uitvalt of op bepaalde plekken helemaal niet meer groeit. Als de haarzakjes in een gebied volledig zijn gestopt, is het verplaatsen van gezonde haarzakjes daarheen vaak de enige manier om het haar te herstellen.

Bij een haartransplantatie worden haarzakjes uit een donorgebied gehaald en geplaatst op de plek waar haar verloren is gegaan, door erfelijke kaalheid of door littekens na brandwonden of letsel. Dat principe is al tientallen jaren hetzelfde. Wat is veranderd, is de manier waarop de grafts worden uitgenomen en geplaatst, en dat heeft een enorm verschil gemaakt voor hoe natuurlijk het resultaat eruitziet, hoeveel donorhaar behouden blijft en hoe snel patiënten herstellen.

Wie de oudere technieken kent, begrijpt waarom klinieken ervan zijn afgestapt, en weet welke vragen hij moet stellen bij het vergelijken van aanbiedingen.

Vroege methoden: punchgrafts en minigrafts

Punchgrafts of plugs

De eerste veelgebruikte techniek nam grote ronde stukjes huid weg, elk met veel haren, en verplaatste die naar het dunne gebied. Het haar groeide wel, maar in zichtbare plukjes, wat de typische poppenhaarlook gaf. In het donorgebied bleven opvallende ronde littekens achter. De methode geldt nu als verouderd.

Minigrafts en micrografts

Om het plugeffect te verzachten gingen chirurgen kleinere grafts snijden, met ongeveer drie tot acht haarzakjes. Het resultaat was minder plukkerig, maar zag er vaak nog steeds onnatuurlijk uit, en hoe goed deze grafts aansloegen was minder voorspelbaar. Minigrafts waren een stap vooruit, maar volgden niet de manier waarop haar van nature in kleine groepjes groeit.

De strookmethode (FUT)

Bij de strookmethode, ook FUT (Follicular Unit Transplantation) genoemd, snijdt de chirurg met een scalpel een horizontale strook behaarde huid uit de achterkant van het hoofd. De strook wordt onder de microscoop in grafts verdeeld, en de wond wordt gehecht.

Met FUT konden voor het eerst natuurlijke folliculaire eenheden worden getransplanteerd, maar de methode heeft duidelijke nadelen:

• een lang lijnvormig litteken dwars over het achterhoofd, dat zichtbaar kan zijn bij kort haar;
• bij het uitsnijden en verdelen van de strook raakt onvermijdelijk een deel van de haarzakjes beschadigd;
• een langer en onaangenamer herstel: een strak gevoel in het donorgebied, hechtingen en meestal twee tot drie weken voordat sport en lichamelijk werk weer kunnen.

Sommige mensen die FUT hebben gehad, kiezen later voor micropigmentatie van de hoofdhuid om het litteken te maskeren. De methode wordt hier en daar nog aangeboden, maar de meeste patiënten geven tegenwoordig de voorkeur aan technieken zonder lijnvormige snede.

Gemotoriseerde FUE

Met Follicular Unit Extraction (FUE) verdween het uitsnijden van stroken: de grafts worden een voor een uitgenomen. Bij de gemotoriseerde variant werkt een draaiend apparaatje ongeveer als een kleine boor die elk haarzakje losmaakt. Dat versnelt het uitnemen, maar een snel draaiende punch kan haarzakjes doorsnijden of beschadigen als de hoek niet precies op het haar is afgestemd, en in sommige klinieken worden de kanaaltjes in het ontvangende gebied nog met een scalpel gemaakt.

Het resultaat hangt sterk af van hoe goed de chirurg het apparaat beheerst. Slecht uitgevoerde gemotoriseerde extractie kan donorhaar verspillen en ronde littekens achterlaten die beter zichtbaar zijn dan verwacht. Daarom loont het altijd om te vragen welke techniek een kliniek gebruikt.

Handmatige FUE en DHI

Handmatige FUE

Bij handmatige FUE gebruikt de chirurg uiterst fijne handpunches en neemt hij elke graft uit in de natuurlijke groeirichting. Er zijn geen sneden of hechtingen, en de wondjes genezen meestal binnen ongeveer een week. Er blijven piepkleine puntvormige plekjes over die door het omliggende haar worden bedekt. De ingreep gebeurt onder lokale verdoving en kan ongeveer acht uur duren. Bij uitgebreid haarverlies zijn soms twee of drie sessies nodig.

FUE wordt toegepast bij androgenetische alopecia, de meest voorkomende vorm van haarverlies.

DHI en de gecombineerde aanpak

Bij DHI (Direct Hair Implantation) worden de grafts op dezelfde manier uitgenomen als bij FUE, maar geplaatst met een implanteerpen die in één beweging de opening maakt en de graft inbrengt. Veel klinieken combineren beide technieken: FUE voor het uitnemen en voor grotere zones, DHI voor de haarlijn en voor het bijplaatsen van haar tussen bestaande haren. De gecombineerde aanpak met FUE en DHI wordt toegepast bij androgenetische alopecia en voor verdichting, als dunner wordend haar meer volume nodig heeft.

Geen van beide methoden kan helpen als het haar over de hele hoofdhuid is verdwenen, ook aan de achterkant en de zijkanten, omdat er dan geen gezond donorhaar is om te verplaatsen.

Hoe de juiste methode voor u wordt gekozen

Tijdens het consult stelt de arts het type en het stadium van het haarverlies vast, beoordeelt hij het donorgebied en schat hij in hoeveel grafts er nodig zijn. De haarzakjes komen meestal van de achterkant en de zijkanten van het hoofd, waar ze na transplantatie doorgaans het betrouwbaarst groeien. Baard- en lichaamshaar kunnen soms worden gebruikt, maar slaan over het algemeen minder voorspelbaar aan en worden bewaard voor bijzondere situaties.

Nieuw haar begint meestal twee tot drie maanden na de ingreep te groeien, en het eindresultaat is doorgaans na ongeveer een jaar zichtbaar. Een transplantatie kan later worden herhaald als de arts dat zinvol vindt, maar ze houdt het onderliggende haarverlies niet tegen, dus vaak wordt ook een ondersteunende behandeling besproken. De techniek zelf kiest de chirurg na een onderzoek, rekening houdend met uw wensen.

Uw mogelijkheden bespreken bij City Medical Centre

City Medical Centre werkt met internationale patiënten. Het eerste consult is gratis en kan online plaatsvinden: stuur foto's van uw hoofdhuid en uw vragen via WhatsApp, en de arts legt uit welke methode past bij uw haarverlies en uw donorgebied. De prijs krijgt u na deze beoordeling en wordt in het contract vastgelegd, en een persoonlijke coördinator begeleidt u van het eerste bericht tot het herstel. Meer informatie vindt u op onze pagina over haartransplantatie.

Veelgestelde vragen

Worden punchgrafts en minigrafts nog gebruikt?

Zelden of helemaal niet meer. Deze vroege methoden verplaatsten haar in grote plukken, wat er vaak onnatuurlijk uitzag en zichtbare littekens achterliet. Ze zijn grotendeels vervangen door technieken die natuurlijke folliculaire eenheden van een tot vier haren transplanteren, zoals FUE en DHI.

Is de strookmethode (FUT) slechter dan FUE?

Met FUT kunnen in één sessie veel grafts worden gewonnen, maar de methode laat een lijnvormig litteken over het achterhoofd achter en gaat meestal gepaard met een langer en onaangenamer herstel. De meeste patiënten kiezen nu voor FUE, zonder lijnvormige snede. Wat bij u past, bepaalt de chirurg na een onderzoek.

Wat is het verschil tussen gemotoriseerde en handmatige FUE?

Bij allebei worden de grafts een voor een uitgenomen. Gemotoriseerde FUE gebruikt een draaiend apparaat dat het uitnemen versnelt, maar haarzakjes kan beschadigen als het niet precies wordt bediend. Handmatige FUE werkt met fijne handpunches en is trager, maar laat de chirurg de richting van elk haar nauwkeurig volgen.

Bij welk type haarverlies worden FUE en DHI toegepast?

FUE wordt toegepast bij androgenetische alopecia, de gangbare vorm van erfelijk haarverlies. De gecombineerde aanpak met FUE en DHI wordt gebruikt bij androgenetische alopecia en om dunner wordend haar voller te maken. Is het haar over de hele hoofdhuid verdwenen, ook in het donorgebied, dan is een transplantatie niet mogelijk.

Kan een haartransplantatie worden herhaald?

Ja, soms wordt een tweede sessie gepland als het gebied groot is of het haarverlies doorzet, mits er genoeg donorhaar over is. De tussenperiode en het aantal grafts bepaalt de arts nadat hij het resultaat van de eerste ingreep heeft beoordeeld.